موهایت ، نفوذ ِ یلدا در میان انگشت های سر به کاغذ کشیده ام

چشم ها ، سیاه ِ زمستان ، دو کوله بار ِ کج / بی منت ِ منزلگاه

لب هایت / تبادل ِ آتش میان یک سرباز و سینه اش
...
بازوانت ، استبداد صغیر ِ یک ملکه بر خلوت پادشاه

و دامنت ، جزیره ای خالی از سکنه

در انتظار ِ گمشده ای

که خیال برگشت از سواحل خیسش را ندارد ................

.

.

.

حالا می خواهی بنفش بپوشی یا بادبان ها را دور تنت بپیچی

می خواهی تمام خورشید های باکره را خواب بمانی

یا شب را در سایه ی چشم هایت پنهان کنی

تحت هر حالتی و اتفاقی

من ... عابـــــــر ِ ..... حواس پرت ِ ........ انــــــــــدام ِ توام